Vanuit het veilige thuis blijkt de wereld een ander concept te zijn. Het internet. Maar ook de buurt. Op school. Op het schoolplein leer ik spelen, in de klas leer ik over Van Gogh. Op schoolreisje mag ik even buitenspelen. Ik ontdek mijn wereld, in een wereld die Bloemcamp heet. Tenminste, nu nog. Een wereld waar eigenlijk iedereen vriendjes is. De wereld waarin we samen spelen, leren, verkennen, ontwikkelen. Waarin ik onbewust over de route naar mijn toekomst beslis. Mijn school is mijn vizier waarmee ik de wereld zie, bekijk, of beleef eigenlijk. Scherp stellen doet hij automatisch, op de dingen die ik leren moet. Perikelen vind ik overal, het filteren daarvan is iets wat nu het vizier nog voor mij doet.